Właśnie ukazała się pierwsza z dwóch książek podejmujących zagadnienie powszechnej edukacji architektonicznej (PEA) autorstwa Anny Martyki i Doroty Wantuch-Matli – członkini zespołu ds. Powszechnej edukacji architektonicznej działającego przy NIAiU.

Jak piszą jej autorki – Dorota Wantuch-Matla i Anna Martyka:

„Książka jest przeznaczona dla wszystkich zainteresowanych zagadnieniem powszechnej edukacji architektonicznej – architektów, urbanistów, edukatorów, animatorów kultury i nauczycieli. Istotnym jej założeniem było, by zainteresować nią właśnie środowiska nauczycielskie i niejako oswoić je z powyższym tematem, a zarazem przekonać, że warto angażować się w ideę rozprzestrzeniania edukacji o środowisku zbudowanym dla wspólnego dobra przyszłych pokoleń. Naszym celem stało się także zainspirowanie nauczycieli do modyfikacji dotychczasowych sposobów prowadzenia zajęć na rzecz edukacji bazującej na doświadczaniu i działaniu. Zdobywanie wiedzy w środowisku zbudowanym, wyjście poza mury szkolne, próby projektowania, kreowania, budowania i analizowania, poznawanie procesów kształtowania się struktur miast i wsi, czy też nauka obserwacji otoczenia (zwłaszcza w czasach smartfonów) mają ogromne znaczenie nie tylko dla edukacji w zakresie architektury i urbanistyki, ale także dla ogólnego wychowania dzieci oraz kształtowania wśród nich aktywnych postaw obywatelskich.(…)

W pierwszym rozdziale przedstawiono zarys historycznego procesu stopniowego wyłaniania się działań edukacyjnych, prowadzonych w kierunku rozwijania w społeczeństwie wrażliwości i świadomości dotyczącej otoczenia. W tym kontekście wskazano kluczowe dla tego procesu postacie i ich wkład w ewolucję zagadnienia edukacji architektonicznej, a także wpływ przemian społecznych i kulturowych na myślenie o dziecku, metodach jego edukacji oraz roli i wartości środowiska zbudowanego. W drugim rozdziale omówiono zagadnienia formalnej i nieformalnej edukacji architektonicznej dzieci w kilkunastu krajach europejskich, starając się każdorazowo uwzględniać i eksplorować pewne wspólne kategorie porównawcze, takie jak: specyfika kraju i jego podziałów administracyjnych, rozmiary i populacja kraju, specyfika systemu edukacji, kwestia istnienia edukacji architektonicznej bądź jej elementów w ramach systemu powszechnej edukacji obowiązkowej, zaangażowanie władz publicznych czy lokalnych stowarzyszeń architektów oraz działania realizowane poza systemem publicznym dzięki różnego typu organizacjom pożytku publicznego bądź prywatnym.”

Patroni książki: Mazowiecka Okręgowa Izba Architektów RP, Narodowy Instytutu Architektury i Urbanistyki
Wydawca: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego

Książkę można kupić na stronie wydawnictwa.