Formuła szkoły

Ramowy program i założenia szkoły

Uczestnicy Letniego Studium Miasta – Urban Summer School będą mogli przyjrzeć się architekturze opartej na humanistycznych koncepcjach, z której dziś korzysta trzecie pokolenie użytkowników. W perspektywie historycznej zostanie zarysowane miejsce Teorii Formy Otwartej i Linearnego Systemu Ciągłego na tle idei Ruchu Nowoczesnego w architekturze osiedli mieszkaniowych i terenów otwartych.

Uczestnicy szkoły będą przyglądać się również relacji między wnętrzem mieszkania i jego zewnętrzem – osiedlem oraz szerzej rozumianym środowiskiem mieszkalnym. Strukturę szkoły wyznaczą skale, którymi posługiwali się projektanci: mikro, mezo i makro. Zostaną one przełożone na perspektywę mieszkania, osiedla oraz spółdzielni mieszkaniowej.

Uczestnicy zmierzą się z pytaniami:

  • W jaki sposób żyje otwarta struktura osiedla pół wieku od jego zbudowania?
  • Jakie elementy dodali i jak zmodyfikowali projekty Hansenów sami użytkownicy?
  • W jaki sposób mieszkańcy wykorzystali możliwości przekształceń przestrzeni wynikające z Formy Otwartej, a co nie zmieściło się w założeniach tej teorii i zostało zweryfikowane w czasie codziennego użytkowania?
  • Jak propozycje architektów oceniają po 50 latach sami użytkownicy?
  • Na ile możliwe jest projektowanie mieszkań dostępnych dla mas w sposób ujmujący indywidualne potrzeby mieszkańców?
  • Jaka przyszłość czeka osiedla późnomodernistyczne w krajach Europy Środkowej?

Kryteria pracy Letniej Szkoły w Lublinie

Metodologia została wypracowana przez Centrum Historii Miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej we Lwowie i bazuje na doświadczeniach z poprzednich edycji szkoły letniej (www.lvivcenter.org/en/summerschools). Tematyczne szkoły letnie sprzyjają pogłębieniu wiedzy uczestników, poprzez możliwość zapoznania się z najnowszymi punktami widzenia i tematami badań w dziedzinie historii Europy Środkowo-Wschodniej, a w szczególności miast regionu. Stymulują formowanie środowiska młodych badaczy, których łączą wspólne zainteresowania naukowe.

INTERDYSCYPLINARNOŚĆ

Rozumiana jako poziome uczenie się od siebie nawzajem, wspólne stawianie pytań zamiast jedynie dowodzenia słuszności sformułowanych tez.

BADANIA W DZIAŁANIU (ACTION RESEARCH)

Metoda zakładająca, że osoby badane stają się badaczami. Do jej realizacji zapraszamy aktywnych mieszkańców, pracowników instytucji społecznych, aktywistów i innych, którzy mają wiedzę na temat lokalnej społeczności lub założeń towarzyszących powstawaniu i późniejszemu przekształcaniu osiedli.

Dzięki temu badanie staje się wspólną sprawą różnych podmiotów. Koncepcja projektu została oparta na założeniu, że celem jest zmiana, a nie tylko obiektywna diagnoza. Badanie ma charakter użyteczny, głównie ze względu na to, że jest realizowane przez praktyków współpracujących ze sobą i angażujących społeczność na etapie diagnozy.

WPŁYW

Liczymy, że zainteresowanie zagranicznych autorytetów i efekt wspólnych badań w interdyscyplinarnych grupach dostarczy istotny wkład merytoryczny w dyskusję o perspektywach zachowania dobrej jakości życia na osiedlach mieszkaniowych XX wieku.

AUTENTYCZNOŚĆ

Pracujemy w realnej przestrzeni osiedli, z poszanowaniem prywatności mieszkańców. W trakcie działań budujemy relacje z jej codziennymi użytkownikami, bazujemy na ich wiedzy i wspólnych doświadczeniach.

 

Komisarze projektu:

Izabela Pastuszko (Zastępca Dyrektora NIAiU, Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki)
Sofia Dyak (Dyrektor Lviv Center for Urban History of East Central Europe)

Tutorzy i wykładowcy

Tutorzy:

Daria Bocharnikova (Historyczka architektury, KU Leuven, Centrum Sztuk Pięknych BOZAR, Leuven/Bruksela)
Pochodzi z małego przemysłowego miasteczka na Uralu, żyła i pracowała w Jekaterynburgu i Sankt Petersburgu, podjęła studia podyplomowe we Włoszech i USA. Jej zainteresowania badawcze łączą historię współczesnej architektury i urbanistyki oraz historię państwowego socjalizmu. Jako doktorantka studiowała historię zawodu architekta w Związku Radzieckim od wczesnych lat trzydziestych do późnych lat sześćdziesiątych. Jej drugie przedsięwzięcie – międzynarodowy projekt, zatytułowany Second World Urbanity, który realizuje od 2012 roku wraz ze Stevenem E. Harrisem – bada historię urbanistyki, architektury i codziennego życia w miastach socjalistycznych w całej Eurazji i poza nią. Obecnie mieszka w Brukseli, gdzie rozpocząła pracę dla BOZAR (The Centre for Fine Arts) i Catholic University of Leuven.

Michał Fronk (Architekt, aktywista kulturalny, Lublin)
Architekt, rysownik, aktywista kulturalny, architekt krajobrazu. Absolwent Politechniki Lubelskiej, Lubelskiego Uniwersytetu Przyrodniczego i Reggio di Calabria we Włoszech.
W praktyce zawodowej interesuje go m.in.: – zestawianie, modyfikowanie i poszerzanie typologii funkcjonalnych, przestrzennych, przyrodniczych i społecznych;- konfrontowanie pragmatyzmu z wyobraźnią; – wpływ codziennych rutyn na kształtowanie przestrzeni; – przełamywanie i otwieranie paradygmatów funkcjonalności i użyteczności; – odpowiedzialne projektowanie; – wystawiennictwo jako narzędzie refleksji ponad narracyjnej. Od 2010 roku zajmuje się projektami budynków i przestrzeni publicznych, projektów i strategii rewitalizacji oraz ekspozycji muzealnych i wystaw sztuki. Projektowanie traktuje jako sposób myślenia, refleksji i uczenia się, a nie tylko jako zbiór narzędzi i rozwiązywanie problemów. Szczególnie ważny jest dla niego rysunek, który traktuje jako narzędzie intelektualno – intuicyjnej pracy z rzeczywistością widzialną i wyobrażoną.

Tomasz Fudala (Kurator, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie)
historyk sztuki, kurator w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Interesuje się architekturą, wystawiennictwem, czego dotyczyła jego wystawa „Przestrzeń między nami”. Kuratorował w latach 2009-2017 festiwal WARSZAWA W BUDOWIE organizowany przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Muzeum Warszawy. Publikował m.in. następujących czasopismach: Domus, Artforum, Odra, Obieg, Czas Kultury i Autoportret.

Natalia Mysak (Architektka i aktywistka, Centrum Historii Miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej, Lwów)
Otrzymała tytuł magistra architektury Politechniki Lwowskiej na Wydziale Architektury; studentka studiów podyplomowych w Katedrze Projektowania i Podstaw Architektury od 2013 r. Ukończyła staż na Politechnice w Wiedniu oraz na Wydziale Studiów Urbanistycznych na Uniwersytecie w Malmö. Zajmuje się partycypacyjnymi metodami projektowania przestrzeni publicznych, w szczególności w ramach projektu „Pidzamche Revitalization” oraz interdyscyplinarnej grupy „109”. W Centrum Historii Miejskiej Natalia prowadzi badania modernistycznej dzielnicy mieszkalnej Sychów we Lwowie.

Natalia Otrishchenko (Socjolożka, Centrum Historii Miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej, Lwów)
Doktorantka na Studiach Socjologicznych ukierunkowana na „metodologię i metody badań socjologicznych” (Narodowa Akademia Nauk Ukrainy), absolwentka Wydziału Historycznego Narodowego Uniwersytetu Lwowskiego Iwana Franki oraz Międzyinstytucjonalnych Indywidualnych Studiów Humanitarnych. Temat pracy doktorskiej: „Wykorzystanie metod projekcyjnych w badaniach socjologicznych: kryteria wiarygodności i ważności”. Studiowała w Berea College, IEDC-Bled School of Management oraz na Uniwersytecie Warszawskim. Brała udział w projekcie „Region, Naród i inne” (University of St. Gallen), „Wspomnienia o zaginionych populacjach” (Uniwersytet w Lund), a także prowadziła badania na Uniwersytecie AGH (Kraków). Prowadzi archiwum miejskich mediów „Urban Stories”, jest koordynatorką badań „Miasto artysty i sztuka miasta: teatry lwowskie po 1945 r.” Oraz „Kluby filmowe i kino we Lwowie”.

Paulina Paga (Animatorka kultury, Lublin) kuratorka z ramienia Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki
Inicjatorka Muzeum Osiedli Mieszkaniowych, na terenie Lubelskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Laureatka Stypendium Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Facylituje procesy angażowania mieszkańców w życie najbliższej okolicy. Stwarza sytuacje dialogu pomiędzy samorządami lokalnymi, biznesem, instytucjami społecznymi, organizacjami pozarządowymi i mieszkańcami. Projektuje procesy „edukacji w działaniu”, pierwsze doświadczenia zdobywała pracując dla brytyjskiego Stowarzyszenia Laundry w Birmingham, zajmującego się wzmacnianiem dialogu w przekształcaniu najbliższej okolicy. Łączy perspektywę antropologiczną i producencką, ukończyła Kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Jest współtwórczynią międzysektorowej platformy Actors of Urban Change, powstałej przy Fundacji im. R. Boscha w Berlinie, wspierającej procesy zmian w relacjach przestrzennych metropolii w krajach Partnerstwa Wschodniego i Europy Południowej. Na co dzień prowadzi Fundację Teren Otwarty oraz własną działalność gospodarczą.

Wykładowcy:

Informacje wkrótce

Koordynacja:

Kacper Kępiński (Architekt, Specjalista ds. edukacji, Narodowy Instytut Architektury i Urbanistyki)


X